Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

February 11 2009

16:56

Konwersowanie z równaniem matematycznym

W Lodzie zarysowana jest dialektyka fizyki kwantowej i czarnej fizyki (teslektryki): pierwsza z nauk odzwierciedla tendencje Lata i wyraża się w nieredukowalnym pluralizmie odmiennych treści poznawczych dotyczących tych samych obiektów [S. Butryn, Wstęp, w: M. Planck, Nowe drogi poznania fizycznego a filozofia, wybrał S. Butryn, przeł. K. Napiórkowski, Warszawa 2003, s. XXXII]; kolejna bazuje m. in. na II Zasadzie Termodynamiki: wraz ze zmniejszeniem natężenia ruchu atomów w ciele, maleje miara „losowości”, nieprzewidywalności procesów zachodzących wewnątrz układu zamkniętego. Zaś w lodzie ciepło to drganie atomów: Gdy obniżamy temperaturę, wibracje zmniejszają się, aż do chwili, kiedy w temperaturze absolutnego zera atomy będą miały najmniejsze możliwe, ale nie zerowe drgania [R. Feynman, Atomy w ruchu, w: Skarby fizyki. Einstein, Planck, Penrose, Hawking i inni o najważniejszych odkryciach w fizyce XX wieku, red. T. Ferris, tłum. J. Błaszczyk, Warszawa 1998, s. 16 (por. J. Dukaj, Lód, s. 574-580)]. Zatem w kraju Zimy i lutych jedyną możliwą logiką jest system dwuwartościowy, a odpowiedzi na wszelkie pytania dają się sprowadzić do słów: „tak” i „nie”.

Całość na witrynie Dekady Literackiej i tu: „Dekada Literacka”, nr 5-6 (2008) (wychodzi z opóźnieniem w marcu 2009).

Fraza z tytułu wpisu jest na stronie 51 Lodu. Do niej równie ekscytująca: … i wtedy ta zmienna żyje wewnątrz procedury (zajęcia z programowania).

Tak, tak.


Posted in fantastyka / SF Tagged: Dekada Literacka, Dukaj, Lód

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl